Maya(31)

Na mijn promotie in moleculaire biologie aan het Erasmus MC kreeg ik een aanbod van een biotech-startup in de Torrey Pines area van San Diego. De San Diego biotech corridor is na Boston de grootste in de VS, met honderden bedrijven in genomics, immunologie en drug discovery. Mijn werkgever diende de H-1B aanvraag in en ik werd in de eerste loterij geselecteerd. De advocaatkosten van $4.500 werden door het bedrijf betaald.

Bij aankomst ontdekte ik dat mijn ITIN (Individual Taxpayer Identification Number) nog niet was omgezet naar een SSN. USCIS had een vertraging van zes weken. In de tussentijd kon ik geen bankrekening openen bij de meeste banken. Alleen een credit union in de buurt accepteerde mijn buitenlandse paspoort en I-94 als identificatie. De credit score die je in Amerika nodig hebt voor alles -- van huren tot telefoonabonnementen -- begint bij nul als buitenlander. Ik moest een secured credit card nemen met $500 deposit.

San Diego is een paradijs als je van buiten leven houdt. Het klimaat is het beste van de VS: 22-25 graden het hele jaar, bijna nooit regen. De stranden zijn prachtig en de Mexicaanse grens is twintig minuten rijden -- Tijuana heeft fantastisch eten en goedkope tandartsen waar veel Amerikanen naartoe gaan. Mijn one-bedroom apartment in UTC (University Town Center) kost $2.400 per maand. Duur, maar ik woon tien minuten fietsen van mijn lab.

De startup-cultuur in biotech is anders dan de academische wereld. In het Erasmus MC werkte ik aan fundamenteel onderzoek met onbeperkte publicatiemogelijkheden. Hier is alles proprietary -- ik teken NDA's voor elke meeting en kan niets publiceren. Maar de snelheid is verslavend: wat in een universiteit vijf jaar duurt, doen wij in achttien maanden. Mijn werkgever biedt stock options, een 401(k) met 4% match en 20 vakantiedagen -- luxe voor Amerikaanse begrippen.

De belastingsituatie als H-1B worker is complex. Ik betaal federal tax, California state tax (tot 13,3% -- de hoogste in de VS) en Social Security/Medicare. In totaal gaat 35-40% van mijn bruto salaris naar belastingen. Daarnaast moet ik als voormalig Nederlands ingezetene de eerste twee jaar nog aangifte doen bij de Belastingdienst vanwege het belastingverdrag. Het belastingverdrag voorkomt dubbele belasting, maar de administratie is een nachtmerrie. Ik betaal $2.500 per jaar aan een expat-belastingadviseur.

Na twee jaar is mijn startup overgenomen door een groot farmaceutisch bedrijf. Mijn stock options leverden $45.000 op -- een mooie meevaller. Het nieuwe bedrijf sponsort mijn green card via PERM. Mijn advies aan Nederlandse wetenschappers: San Diego is de plek voor biotech. De kansen zijn enorm, de salarissen hoog en het klimaat onverslaanbaar. Maar bereid je voor op de credit score-nachtmerrie, de hoge California taxes en het feit dat je twee belastingdiensten tevreden moet houden.